<<Έρωτα άνοιξε τα φτερά σου και πέτα>>
Χάσου από μπροστά μου.
Τα βέλη σου ποτισμένα με φίλτρο μαγικό τρυπάνε την καρδιά.
Παραλύουν το μυαλό, τη σκέψη θολώνουν.
Επιπόλαιε τοξότη!
Στοχεύεις κάπου άραγε;
Πάθη ξυπνάς ανεκπλήρωτα.
Χωρίς οίκτο.
Μα αν πετύχεις το στόχο σου..
Ο ουρανός και η γη προσκυνούν τη μεγαλειότητα σου.
Και ερωτεύονται ξανά. Και ξαναγεννιούνται.
Στα χέρια σου παραδίνομαι.
Δε σε φοβάμαι. Σε νίκησα.
Την απουσία σου φοβάμαι.
Ζωή Αλεξούλη.
