Αφιερωμένο στη γενιά μου, στους φίλους, συμμαθητές, συμφοιτητές μου σε όλους όσους βρέθηκαν μπροστά σε αδιέξοδο και βρήκαν τη δύναμη να συνεχίσουν αλλά και σε όσους ψάχνουν ακόμη να τη βρουν..

Γραμμένο τρία χρόνια πριν. Αφορμή η κάθε μου συνομιλία με φίλους που ξαφνικά υψώθηκε μπροστά τους ένας τοίχος. Φτιαγμένος από «άδικα» τούβλα..

 

ΑΚΟΥ ΤΩΡΑ ΜΙΛΑΩ ΕΓΩ

Με φωτιά θα λουστώ

Θα εξαγνιστώ

Θα σωθώ ή θα χαθώ

Και με το στόμα κλειστό

Ό, τι έχω να πω θα στο πω..

Εσύ μίλησες

Τώρα μιλάω εγώ

Μου υποσχέθηκες ό, τι θα, θα, θα

Πηγαίνει στράφι μια ολόκληρη γενιά

Γεμάτη όνειρα

Φρόντιζες  πάντα να με πείθεις ότι όλα καλά

Αποφάσισες για μένα

Πριν από μένα - χωρίς εμένα

Και για σένα - πρόβλημα κανένα

Κοίταξε με στα μάτια

Δες τις ζωές μας κομμάτια

-Θα ' θελες -

Με πουλάς για τριάντα

-Όχι αργύρια-

Καράτια

Χωρίς οίκτο

Ντροπή καμιά

Χαμένες ελπίδες

Μας τρων τα σωθικά

1,2,3 μνημόνια μετράω

Το ξέρω θέλεις να με σώσεις

Γι’ αυτό σε προσκυνάω

Κι εσύ με διώχνεις μακριά

Όχι εμένα

Μία ολόκληρη γενιά..

ΆΚΟΥ ΤΩΡΑ ΜΙΛΑΩ ΕΓΩ ΗΡΘΕ Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΣΕΙΡΑ

Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΑΝΗΚΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΦΤΑΣΩ ΨΗΛΑ.

 ΚΙ ΕΣΥ ΣΚΕΨΟΥ ΚΑΛΑ.

ΘΑ ΞΗΜΕΡΩΣΕΙ Η ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΘΑ ΖΗΣΩ ΞΑΝΑ..

Μου στέρησες όνειρο κι ελπίδα

Μου έκοψες τα φτερά

Όχι σε μένα

Σε μια ολόκληρη γενιά

Μάτια ερμητικά κλειστά

Και η καρδιά

Να χτυπά δυνατά

Πιο δυνατά

Μόνη λύση η φυγή

Να μηδενίσω

Και να αρχίσω ξανά

Από την αρχή

Που θα επιβάλλεις εσύ

Μια νέα τάξη

Που μου στερεί τη ζωή

Σε αδιέξοδο οδηγήθηκα

Δε ρωτήθηκα

Δεν έφταιξα

Όμως αναρωτήθηκα

Γιατί ;

Φίλε χρωστάς το γιατί

Απάντηση καμιά

Ποτέ και πουθενά

Το ίδιο λάθος ξανά και ξανά..

Λοιπόν τώρα μιλάω εγώ

Ήρθε η δική μου σειρά..

ΑΚΟΥ ΤΩΡΑ ΜΙΛΑΩ ΕΓΩ, ΗΡΘΕ Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΣΕΙΡΑ  

Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΑΝΗΚΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΦΤΑΣΩ ΨΗΛΑ.

 ΕΣΥ ΣΚΕΨΟΥ ΚΑΛΑ.

ΘΑ ΞΗΜΕΡΩΣΕΙ Η ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΘΑ ΖΗΣΩ ΞΑΝΑ.

ΠΟΤΕ ΜΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ..

 

Στίχοι: Ζωή Αλεξούλη - Copyright : Zoe Alexouli